Welkom in de shoutbox, gast
pajam
Aad schreef:
Het is al eerder gezegd en geschreven: minder dan 1 jaar geleden vond het gros van de shouters hem nog niet goed genoeg voor de Jupiler-divisie.
En soms terecht want hij speelde af en toe als een D-tje. Werd zelfs op de bank gezet.
Geen wonder dat ook de technische staf zijn twijfels had en hem geen meerjarig contract tegen verbeterde voorwaarden aanbood. Was dat gebeurd en was het een mislukking geworden had ene Pajam voorop gelopen om de verlenging van zijn contract te bekritiseren.
Het is altijd gemakkelijk om een koe in zijn kont te kijken.
Het is al eerder gezegd en geschreven: minder dan 1 jaar geleden vond het gros van de shouters hem nog niet goed genoeg voor de Jupiler-divisie.
En soms terecht want hij speelde af en toe als een D-tje. Werd zelfs op de bank gezet.
Geen wonder dat ook de technische staf zijn twijfels had en hem geen meerjarig contract tegen verbeterde voorwaarden aanbood. Was dat gebeurd en was het een mislukking geworden had ene Pajam voorop gelopen om de verlenging van zijn contract te bekritiseren.
Het is altijd gemakkelijk om een koe in zijn kont te kijken.
ben het totaal niet met je eens en insinueren dat "Pajam voorop gelopen zou hebben met kritiek" is erg kinderachtig!
Ebuehi had begin dit seizoen een dip, daarbuiten heb ik hem altijd een talent gevonden. En wanneer een speler die je zelf gescout heb al 3 jaar bij het eerste zit en ALLEEN Petrovic als trainer het niet in hem zag zitten, ben je gewoon dom bezig. Het is onzin om dan met aannames te komen ALS hij niet geslaagd was en praten over twijfels die er waren.
Maar waar jij blij van wordt Aad!
Ebuehi had begin dit seizoen een dip, daarbuiten heb ik hem altijd een talent gevonden. En wanneer een speler die je zelf gescout heb al 3 jaar bij het eerste zit en ALLEEN Petrovic als trainer het niet in hem zag zitten, ben je gewoon dom bezig. Het is onzin om dan met aannames te komen ALS hij niet geslaagd was en praten over twijfels die er waren.
Maar waar jij blij van wordt Aad!
0
|
Woensdag 13 december 2017 om 16:00 uur |
Sprinkhaan070
DHFC070 schreef:
Vind de supporters aantallen in vergelijking met het begin van het seizoen eigenlijk niet zo slecht de laatste tijd. Enkel de hoofdtribune is schrikbarend en lijkt wedstrijd na wedstrijd nog minder te worden. Prio nummer 1 wat mij betreft aangezien een hoop midden tot kleine sponsoren kunnen zorgen voor een hoop continuïteit aan de inkomsten kant en met continuïteit kun je beleid maken en uitvoeren.
Maar natuurlijk moet dat stadion voller als je ziet dat je als grote stad aan de onderkant zit mbt supportersaantallen. Veel aangehaalde redenen zijn natuurlijk onzin want daar hebben andere clubs ook last van zoals de doordeweekse wedstrijden, slecht voetbal, wanbeleid, stadion in een uithoek, hoge prijzen etc. waarbij een aantal natuurlijk wel weer hout snijden zoals de onrust op bestuurlijk en china vlak.
Den Haag staat op de 5e plek met merchandise verkoop en als ik zo om me heen kijk zijn er wel behoorlijk wat fans maar die prefereren, in verhouding met veel andere clubs, het thuis kijken boven in het stadion kijken. Mooie uitdaging voor de club zeker nu het sportief eindelijk eens wat beter lijkt te gaan.
Wij als supporters (ambassadeurs) kunnen hier ook een groot aandeel in hebben door niet stelselmatig zo negatief over de club en alles er omheen te praten. Als een potentiële supporter alleen maar van alles en iedereen om zich heen hoort dat het allemaal kut is, vroeger was alles beter etc. denkt die ook niet heel snel laat ik eens naar die winderige betonnen bak gaan op een industrie terrein.
Zag overigens de posters met El Kayati en een halve seizoenskaart wel lang de weg hangen.
Btw gaan er hier nog mensen naar PSV uit?
Vind de supporters aantallen in vergelijking met het begin van het seizoen eigenlijk niet zo slecht de laatste tijd. Enkel de hoofdtribune is schrikbarend en lijkt wedstrijd na wedstrijd nog minder te worden. Prio nummer 1 wat mij betreft aangezien een hoop midden tot kleine sponsoren kunnen zorgen voor een hoop continuïteit aan de inkomsten kant en met continuïteit kun je beleid maken en uitvoeren.
Maar natuurlijk moet dat stadion voller als je ziet dat je als grote stad aan de onderkant zit mbt supportersaantallen. Veel aangehaalde redenen zijn natuurlijk onzin want daar hebben andere clubs ook last van zoals de doordeweekse wedstrijden, slecht voetbal, wanbeleid, stadion in een uithoek, hoge prijzen etc. waarbij een aantal natuurlijk wel weer hout snijden zoals de onrust op bestuurlijk en china vlak.
Den Haag staat op de 5e plek met merchandise verkoop en als ik zo om me heen kijk zijn er wel behoorlijk wat fans maar die prefereren, in verhouding met veel andere clubs, het thuis kijken boven in het stadion kijken. Mooie uitdaging voor de club zeker nu het sportief eindelijk eens wat beter lijkt te gaan.
Wij als supporters (ambassadeurs) kunnen hier ook een groot aandeel in hebben door niet stelselmatig zo negatief over de club en alles er omheen te praten. Als een potentiële supporter alleen maar van alles en iedereen om zich heen hoort dat het allemaal kut is, vroeger was alles beter etc. denkt die ook niet heel snel laat ik eens naar die winderige betonnen bak gaan op een industrie terrein.
Zag overigens de posters met El Kayati en een halve seizoenskaart wel lang de weg hangen.
Btw gaan er hier nog mensen naar PSV uit?
Wij schijnen één van de grotere hoofdtribunes te hebben van de eredivisie. Ze zijn er mee bezig dit te veranderen. De residentieclub zit namelijk gewoon best vol en kan je in de pauze amper lopen. Qua sponsoring zit het dus ook best goed bij de club! Deze mensen willen ze de plek in t midden geven met daar om heen iets van glazen wanden. De mensen die er omheen komen te zitten is dan voor de vrije verkoop.
0
|
Dinsdag 12 december 2017 om 21:09 uur |
BLEISWIJK-1
Jurriën schreef:
Wel mooi dat duplan en Gorter eventjes lieten zien waarom ze in de basis thuishoren
Wel mooi dat duplan en Gorter eventjes lieten zien waarom ze in de basis thuishoren
Goh wat waren die slecht. Gorter die constant de verkeerde kant op draaide. En Groningen ook de 0-1 cadeau gaf.
Duplan was vooral met Duplan bezig. Wat heb ik me daar aan geergerd. Wat mij betreft nooit meer opstellen. Wat een verschil als je dan Hooi ziet.
Maar Falkenburg en Meisner hebben ook laten zien echt te kort te komen. Heeft Falkenburg eigenlijk de bal geraakt?
Het grootste probleem was vandaag echter de samenhang. Die was er gewoon niet. Iedereen deet maar wat.
Er is nog hoop werk aan de winkel. Ook voor v. As!!
Duplan was vooral met Duplan bezig. Wat heb ik me daar aan geergerd. Wat mij betreft nooit meer opstellen. Wat een verschil als je dan Hooi ziet.
Maar Falkenburg en Meisner hebben ook laten zien echt te kort te komen. Heeft Falkenburg eigenlijk de bal geraakt?
Het grootste probleem was vandaag echter de samenhang. Die was er gewoon niet. Iedereen deet maar wat.
Er is nog hoop werk aan de winkel. Ook voor v. As!!
0
|
Zaterdag 2 december 2017 om 21:33 uur |
marcellino
Max schreef:
Groningen speelt constant op het randje van buutenspel. Daarom maken we fouten. Maar meer dan 10-15 ziet er niet in nee. Is al een stuk beter dan dat we om 14-18 spelen. En deze kunnen we echt nog wel winnen.
Groningen speelt constant op het randje van buutenspel. Daarom maken we fouten. Maar meer dan 10-15 ziet er niet in nee. Is al een stuk beter dan dat we om 14-18 spelen. En deze kunnen we echt nog wel winnen.
je zet Becker er in van de 7 ballen 1 redelijk.
lorenzen moet er uit en je zet duplan er in .duplan nog niet gezien.er komt dus druk op je achterhoede.waarom geen hooi gebracht ipv lorenzen waarom geen falkenburg gebracht en schrijf je el kayati door.dan ben je dus laf bezig.
lorenzen moet er uit en je zet duplan er in .duplan nog niet gezien.er komt dus druk op je achterhoede.waarom geen hooi gebracht ipv lorenzen waarom geen falkenburg gebracht en schrijf je el kayati door.dan ben je dus laf bezig.
0
|
Zaterdag 2 december 2017 om 19:36 uur |
slash070
Kees schreef:
En toch kan dat één van de oorzaken zijn. Hoe vaak geeft ie niet een richting aan, kruipt naar binnen, komt uit de dekking of wat dan ook. Bij Ajax zijn ze wat dat betreft toch verder dan bij clubs waar Johnston heeft gespeeld. Ook met Falkenburg of andere spelers is dat het geval.
En toch kan dat één van de oorzaken zijn. Hoe vaak geeft ie niet een richting aan, kruipt naar binnen, komt uit de dekking of wat dan ook. Bij Ajax zijn ze wat dat betreft toch verder dan bij clubs waar Johnston heeft gespeeld. Ook met Falkenburg of andere spelers is dat het geval.
Onze centrumspitsen zijn eigenlijk alleen bezig met het verstoren van de opbouw van de tegenstander. Ze zijn aanvallend nooit als aanspeelpunt belangrijk zodat de rest kan bijsluiten, zijn zelden aanspeelbaar in de 16(alleen per toeval), missen bovendien elke vorm van `tor instinct`. Dat scheelt ons aan het einde van de rit echt een paar plekken op de ranglijst. Becker heeft ook zijn gebreken, maar teveel hangt voorin nu van hem af omdat hij zelf de oplossing moet zoeken als hij daar de bal krijgt.
0
|
Woensdag 29 november 2017 om 14:31 uur |
pajam
slash070 schreef:
Op één of andere manier roept Becker door zijn uitstraling veel irritaties op bij de fans, dat is gewoon zo. Maar bij zowat elke uitval of aanval wordt de bal richting Becker gepeerd, “god zegene de greep”.. We missen een centrumspits als aanspeelpunt en als eindstation, ipv één die alleen maar probeert om de opbouw van de tegenstander te verstoren. Nu zie je ook vaak Becker naar binnen trekken bij de 16 door het gebrek daaraan. Dan heb je voorin vanzelf te kort balbezit en krijg je zoveel omschakel momenten dat het voor de opkomende backs en middenvelders lastig wordt om druk vooruit te blijven zetten, en compact te houden tegen betere tegenstanders.
Maar ondanks dat zijn we zeker niet minder als de andere ploegen in het rechterrijtje. Van vitesse verliezen is geen verrassing, dat kan,hebben een betere selectie. Al was het ook niet zo dat we daar weggespeeld zijn. Bovendien zijn er dit seizoen al aardig wat leuke momenten te zien geweest, zo slecht is het eigenlijk niet.
Op één of andere manier roept Becker door zijn uitstraling veel irritaties op bij de fans, dat is gewoon zo. Maar bij zowat elke uitval of aanval wordt de bal richting Becker gepeerd, “god zegene de greep”.. We missen een centrumspits als aanspeelpunt en als eindstation, ipv één die alleen maar probeert om de opbouw van de tegenstander te verstoren. Nu zie je ook vaak Becker naar binnen trekken bij de 16 door het gebrek daaraan. Dan heb je voorin vanzelf te kort balbezit en krijg je zoveel omschakel momenten dat het voor de opkomende backs en middenvelders lastig wordt om druk vooruit te blijven zetten, en compact te houden tegen betere tegenstanders.
Maar ondanks dat zijn we zeker niet minder als de andere ploegen in het rechterrijtje. Van vitesse verliezen is geen verrassing, dat kan,hebben een betere selectie. Al was het ook niet zo dat we daar weggespeeld zijn. Bovendien zijn er dit seizoen al aardig wat leuke momenten te zien geweest, zo slecht is het eigenlijk niet.
mee eens.
Wij gaan dit jaar stiekem 45 punten pakken en áls dat gebeurt zijn we gewoon goed bezig.
Wij gaan dit jaar stiekem 45 punten pakken en áls dat gebeurt zijn we gewoon goed bezig.
0
|
Dinsdag 28 november 2017 om 15:14 uur |
Advertentie
kipf
pajam
Robert Zwinkels: rust, regelmaat, ADO
Reon Boeringa
INTERVIEW
Na jaren van blessureleed en zitvlees kweken keept Robert Zwinkels (34) alweer een tijdje de pannen van het dak bij ADO Den Haag. Het verhaal van een eigenzinnige doelman, wiens loopbaan wordt getekend door veerkracht en geduld.
Het regelen van een interview met Robert Zwinkels heeft wel wat voeten in aarde. De doelman van ADO Den Haag vindt het leuk dat VI hem in woord en beeld wil portretteren, maar houdt de touwtjes graag zelf in handen. Dus het liefst tijdens een interlandperiode, zodat het gesprek zijn vaste weekritme niet verstoort. En waar menig profvoetballer zijn moment zou pakken wanneer het na jaren van tegenslag eindelijk een keer meezit, legt Zwinkels het voorstel voor een fotoshoot op een bijzondere Haagse locatie naast zich neer. ‘Ach joh, al die poespas. Dat hoeft van mij niet, hoor.’ Dus worden de kiekjes geschoten in het stadion van ADO. De fotograaf vraagt of Zwinkels boos de lens in wil kijken. Dat is dan weer geen enkel probleem voor de keeper. ‘Want dat doe ik al van mezelf.’
Het biedt een mooi inkijkje in het karakter van Zwinkels, een man van rust en regelmaat. Een man die volgens mensen die met hem werken soms erg op zichzelf kan zijn, lastig te peilen ook. Maar op een volgend moment uit het niets ineens de grap van de dag kan maken. Hoewel hij stam-oudste is, wordt ook hij gerust nog in de maling genomen, zoals laatst door Lex Immers. Toen de middenvelder op het clubkanaal de vraag kreeg voorgelegd welke ADO-speler nou het populairst is bij de vrouwen, antwoordde hij bloedserieus dat dit toch echt Robert Zwinkels is. Voor de goede orde: als kersvers vader leidt de familieman uit Wateringen waarschijnlijk het minst spannende privéleven van de hele selectie.
Aanleiding voor het interview is Zwinkels’ opvallende revival in het doel van ADO en daaraan gekoppeld zijn bijzondere staat van dienst. Het seizoen 2017/18 is zijn dertiende op rij in de Hofstad. Het maakt hem met afstand de langstdienende speler van de Eredivisie, bovendien is Zwinkels een van de weinige one-club-men (zie kader).
Ik weet nog dat ik de tunnel uitliep, zo naar Midden-Noord toe. Een vuurdoopje was dat, zeg
Robert Zwinkels
Hij speelde zelfs nog voor ADO Den Haag in Het Zuiderpark. ‘Dat was een tijd, hoor’, blikt hij terug. ‘Ik heb mijn debuut gemaakt in 2005, uit tegen Heerenveen. Een seizoen daarna speelde ik mijn eerste thuiswedstrijd. Ik weet nog dat ik vooraf de tunnel uitliep, zo naar Midden-Noord toe. Dat was een flinke tribune toen, hè. Dat gaf echt een kick. Een vuurdoopje was dat, zeg.’
Zwinkels is de enige ADO-speler die dat tijdperk meemaakte. Het maakt hem een van de gezichten van de club, al vindt hij dat zelf wel meevallen. ‘Voor mij zijn Lex Immers en Tom Beugelsdijk de gezichten van ADO. Mensen kunnen zich met hen identificeren. Zij stralen ADO uit, hebben die bluf en dat onverzettelijke. Ik heb dat niet zo. Hoeft ook niet, hoor. Ik ben geen stadsmens, ik ben een Westlander. Dat is heel anders.’
One-club-men in de Eredivisie
Speler Leeftijd Club Bij club sinds debuut
Robert Zwinkels 34 ADO Den Haag 12 jaar, 4 maanden
Bram van Polen 32 PEC Zwolle 10 jaar, 4 maanden
Mark van der Maarel 28 FC Utrecht 8 jaar, 10 maanden
KASSEN
Als je uit het Westland komt, kom je uit de kassen. Zwinkels groeit op in Wateringen, als middelste in een gezin met drie kinderen en gaat al vroeg aan de slag in de tuinbouw. ‘Ik zat in de ficussen. Stekkies maken, of die plantjes helemaal omhoogringen zodat ze volgens een bepaalde vorm blijven groeien. In de vakanties werkte ik er in de ochtenden, van zeven tot twaalf waren die diensten. Dan had je als twaalfjarig ventje aan het einde van de week altijd een mooi zakcentje. Dan was je de koning.’
Wanneer de jonge Robert Zwinkels ochtend na ochtend met zijn handen in de modder zit, staat in de familie al veel in het teken van de Haagse profclub, dan nog FC Den Haag geheten. Zijn negen jaar oudere broer Xander belandt rond die tijd namelijk in de eerste selectie en keept er uiteindelijk een handvol wedstrijden. Daarmee treedt Xander in de voetsporen van zijn vader Gerard, die in het tweede elftal van de club het doel verdedigde. Dat ook de jongste zoon gaat keepen, geldt in huize Zwinkels dan als vanzelfsprekend. ‘En ik kon het gelukkig direct goed.’
Begin dit jaar wordt Robert Zwinkels zelf voor het eerst vader, Denver heet zijn zoontje. ‘Het zou mooi zijn als hij later ook gaat keepen.’
Ondanks de familieband is het geen liefde op het eerste gezicht tussen Robert Zwinkels en ADO Den Haag. Als B-junior maakt hij de overstap van het Wateringse VELO naar de Haagse club. Als plattelandskind kan de doelman maar moeilijk wennen aan de mores bij de stadsclub, bovendien staat het reizen hem tegen. ‘Ik zat op de havo in Naaldwijk, vanaf daar was het nog een flink eind fietsen naar ADO.’ Dus na een jaartje gaat Zwinkels op eigen initiatief terug naar VELO.
Het is een beslissing die hem tekent. Waar leeftijdgenootjes alles opgeven voor hun profambitie, vindt Zwinkels een goed en vertrouwd gevoel dan al minstens zo belangrijk. ‘Ik was gewoon niet zo bezig met het profvoetballer worden als anderen.’ Zwinkels heeft namelijk een heel andere droom: hij wil piloot worden, het liefst in een F16. ‘Dat vond ik zo gaaf toen. Mijn ouders waren er iets minder enthousiast over, die wilden liever dat ik gewoon burgerpiloot werd. Leek me ook leuk.’
AJAX
Van een inschrijving voor de pilotenschool komt het niet, want net als hij zijn havo-diploma op zak heeft, staat Ajax op de stoep. Zwinkels gaat in op de aanbieding om in de A-jeugd te keepen. Dat de Amsterdamse club aanbiedt hem voor elke training op te halen en weg te brengen is wel zo prettig, want het is een flinke omslag. ‘Qua cultuur en ook fysiek. Alles ging 25 keer sneller dan ik gewend was. Het was aanpoten.’
Hij speelt er samen met onder anderen Wesley Sneijder, Nigel de Jong en John Heitinga. Door de wol geverfde toptalenten die dan al een half leven hebben doorgebracht volgens de wetten van een topclub. Nee, dan Zwinkels. Beschermd opgevoed en laat in de groei gekomen, loopt hij bij Ajax fysiek en mentaal op zijn tenen. ‘Ik kon aardig keepen, maar het heeft lang geduurd voordat ik een bal bij een doeltrap goed weg kon krijgen. Ik was wel een beetje jaloers op jongens die dat wél konden. Ik miste kracht.’
In Amsterdam is het knallen, knallen en nog eens knallen. ‘Wat voor de normale Ajax-speler een gemiddelde training was, was voor mij hartstikke zwaar. Ze hebben het vaak over belastbaarheid en belasting van een speler. Dat was toen een beetje uit balans bij mij. Daardoor heb ik wat vervelende blessures opgelopen. Ik kon bij Ajax moeilijk een keer zeggen: Nee, vandaag ga ik niet trainen. Tegenwoordig wordt er wat meer gekeken naar individuele ontwikkeling en belastbaarheid, maar dat was toen gewoon niet zo.’
Toch kijkt Zwinkels met plezier terug op zijn tijd bij Ajax. Hij traint uiteindelijk regelmatig mee met het eerste elftal en speelt twee bekerduels in het tweede, maar een doorbraak zit er niet in. In 2005 verlaat hij de club en een maand daarna begint zijn tweede Haagse tijdperk, een periode die inmiddels bijna dertien jaar duurt en daarmee een bijzondere status heeft verkregen.
Robert Zwinkels verricht een van zijn vele reddingen in het thuisduel met Ajax (1-1). Rechts Frenkie de Jong en Justin Kluivert.
Robert Zwinkels verricht een van zijn vele reddingen in het thuisduel met Ajax (1-1). Rechts Frenkie de Jong en Justin Kluivert.
BLESSURES
Maar wie in de VI-archieven duikt, vindt over Robert Zwinkels bar weinig terug. In zijn hele carrière gaf hij slechts één interview. Nieuwsberichten over hem zijn er wel te vinden. Wat wedstrijdreacties en contractverlengingen, maar vooral heel veel slecht nieuws. In sommige seizoenen leek het wel alsof hij een basisplaats had in de wekelijkse VI-rubriek Blessures & Schorsingen.
Zijn rechterknie zat Zwinkels tijdens zijn loopbaan keer op keer in de weg. Inmiddels is hij aan alle denkbare onderdelen wel een keer geblesseerd geweest. Voorste kruisband, achterste kruisband, meniscus en tal van kleine klachten die uiteindelijk te herleiden vielen tot een groter probleem. Het is mede daardoor dat hij ondanks zijn lange dienstverband pas dit seizoen de barrière van honderd competitiewedstrijden slechtte.
De oorzaak voor al die klachten ligt volgens Zwinkels in De Snelkookpan, zoals zijn tijd tussen 2000 en 2005 bij Ajax omschrijft. Als late instromer mist hij de inhoud en weerbaarheid die zijn ploeggenoten door de jaren heen hebben opgebouwd, maar er worden van de keeper wel dezelfde prestaties verwacht. Met alle gevolgen van dien. ‘Het is de prijs die ik heb moeten betalen’, is een uitspraak die bij dit onderwerp meerdere keren aan bod komt. ‘Pas veel later in mijn carrière heb ik een goede fysieke balans gevonden.’
Maar vóór die tijd loopt Zwinkels keer op keer tegen de limieten van zijn lichaam aan, zoals medio 2009. Na een sterke tweede seizoenshelft bij ADO is hij in beeld bij AZ en Feyenoord. Kort daarna raakt hij zwaar geblesseerd tijdens een trainingskamp in Suriname. Drie jaar later gaat het wéér verkeerd. Ajax wil hem graag terug als reservedoelman, maar Zwinkels kiest voor een nieuw contract in Den Haag, waar hij net een basisplaats heeft veroverd. Na een paar wedstrijden gaat het op een training opnieuw helemaal mis.
‘Dat was de zwaarste tijd die ik heb gehad. Ik speelde weer, het ging goed. Toen een draaimomentje op een training, een knak en je weet direct dat het seizoen voorbij is. Dan flitst alles even door je hoofd. Ik was eind twintig en dacht dat ik nog jaren lekker kon keepen. Ineens schoot door mijn hoofd dat dit weleens het einde kon zijn. Met die gedachten heb ik toen wel een paar dagen of weken rondgelopen, dat het in je hoofd zit om te stoppen. Maar uiteindelijk kom je weer in je ritme en ga je toch gewoon door.’
De vervelendste blessures komen in die tijd telkens op de vervelendste momenten, wanneer hij een stap omhoog kan maken of zich echt kan vestigen als vaste keeper in Den Haag. Toch doet Zwinkels niet aan wat-als-denken. Mijmeren over wat had kunnen zijn is volgens hem onzinnig: ‘Net als een koe in zijn kont kijken.’
GEDULD
Het sleutelwoord van Robert Zwinkels’ carrière is geduld. Het geduld om keer op keer een lang revalidatietraject aan te gaan. Het geduld om vervolgens weer achteraan aan te sluiten in de rij met ADO-keepers. ‘Toen ik jonger was, keek ik nog ver vooruit, maar als je een paar keer flink geblesseerd bent geraakt, word je realistisch. Dan accepteer je dat je op een bepaald moment niet meer kunt dan fietsen bijvoorbeeld. Zo heb ik me er altijd doorheen geslagen. Als je weet dat je negen maanden moet revalideren en je kijkt alleen over die negen maanden heen, maak je jezelf gek. Je moet van de kleine overwinningen genieten. Anders lukt het niet.’
Als je revalideert, moet je van de kleine overwinningen genieten
Sinds 2013 is Zwinkels onafgebroken fit. Geconfronteerd met dat gegeven klopt hij het haast geschrokken af op de tafel. Maar het heeft heel lang geduurd voordat hij een nieuwe kans kreeg in het doel van ADO, tot begin dit jaar om precies te zijn. ‘Ik heb er wel een tijdje rekening mee gehouden dat mijn kans verkeken was. Ik ben ook een realistisch persoon. Na mijn herstel deed Martin Hansen het gewoon goed. Dan ben ik iemand die dat erkent, zich in zijn rol schikt en het team van daaruit probeert te helpen.’
Weer geduld dus. Een eigenschap die in de huidige voetballerij schaars is, maar bij Zwinkels ruimschoots aanwezig. Misschien zelfs overvloedig. ‘Ik ben niet zo van het met mijn vuist op tafel slaan. Achteraf zijn er misschien wel momenten geweest waarop ik dat had moeten doen, maar ik heb het op mijn manier gedaan en daar kan ik mee leven. Als iemand beter is, dan ik ga ik geen stennis lopen schoppen. Ik zal nooit een moeilijke jongen worden.’
Ik heb er een tijdje rekening mee gehouden dat mijn kans verkeken was
Begin dit jaar wordt zijn lange wachten dus beloond. Zwinkels krijgt zijn kans na een rode kaart voor Ernestas Setkus en staat zijn plek daarna niet meer af. Opvallend genoeg valt Zwinkels’ entree in de basis vrijwel precies samen met de geboorte van zijn zoontje Denver. ‘Hij werd op 10 februari geboren. Een dag daarna kreeg Setkus rood tegen Go Ahead Eagles. Een week later stond ik in de basis.’ Zwinkels geniet van het vaderschap. ‘Maar om nou te zeggen dat het een roze wolk is… Hij wil nog weleens wakker worden ’s nachts, het is best pittig al met al. Maar als vader onderga je het gewoon. En gelukkig is mijn vriendin Laura een geweldige moeder.’
Maar toch: tussen de gebroken nachten en poepluiers door keept Zwinkels misschien wel beter dan ooit. In het VI-klassement heeft geen enkele keeper na twaalf speelronden zo’n hoog gemiddelde als hij. Zich daarover verbazen doet de Westlander niet. ‘Dit is gewoon mijn niveau, misschien kan het zelfs nog wel iets beter.’ Hoe het dan kan dat hij hiervoor ruim twee jaar op de bank heeft gezeten, weet Zwinkels eigenlijk ook niet. Hij geniet gewoon van het nu. Eindelijk langdurig fit én basisspeler. Het heeft ruim twaalf jaar geduurd, maar dan heb je ook wat.
CLUBLIEFDE
Met zijn 34 jaar ligt zijn carrière grotendeels in de verleden tijd. Het sportieve hoogte- en dieptepunt van die loopbaan zijn met elkaar verweven. In 2006 degradeert ADO in zijn laatste jaar in Het Zuiderpark uit de Eredivisie, waardoor de club in haar fonkelnieuwe stadion voor een paar duizend man speelt tegen onder meer FC Emmen en FC Oss. ADO staat dat seizoen een paar keer op omvallen, de salarissen kunnen amper worden betaald en in de winter is de ploeg diep weggezakt in het rechterrijtje. Maar dan beginnen de Hagenaars te klimmen en bereiken zij de play-offs. ADO overleeft twee ronden en speelt in de finale uit 2-2 tegen RKC Waalwijk. Thuis maakt ADO het af met een 2-1 zege, een dag die Zwinkels nooit zal vergeten.
‘Ik kijk het filmpje nog weleens terug. Een paar dagen voor die finale was de vader van Aleksandar Rankovic overleden. Hij was na de begrafenis snel teruggevlogen uit Servië, zodat hij met ons tegen RKC kon spelen. Toen Yuri Cornelisse de tweede goal maakte uit een penalty, rende hij langs Midden-Noord, dat volledig uit zijn dak ging. Daarna liep hij langs de middenlijn naar Ranko en viel hij hem in zijn armen. Als ik dat bekijk, krijg ik nog steeds tranen in mijn ogen, dat vond ik zo’n mooi moment. Daar zit voor mij alles in.’
Ondanks de verhuizing naar een bedrijventerrein, de Chinese overname en alle sores die daarmee gepaard ging, staat voor Zwinkels als een paal boven water dat ADO gewoon ADO is gebleven. ‘Het zit ’m in de mensen. Onze fysio Edwin Coret die hier al dertien jaar rondloopt, Lex Schoenmaker die nog op kantoor zit, dokter Ed Beefink die er al sinds mensenheugenis is, onze materiaalman Rob Ravenstein die er elke keer weer staat en natuurlijk de fans. Zulke mensen geven ADO een gezicht.’
Dat hij dat zelf inmiddels ook doet, daar wil Zwinkels nog steeds niet helemaal aan. ‘Het is leuk, hoor, dat ik de langst dienende van de Eredivisie ben. Maar het is niet iets waar ik naar toe heb gewerkt. Het is iets wat bij me past, maar ook iets wat maar gewoon is ontstaan en nu een bijzonder verhaal wordt.’ Als het aan Zwinkels ligt, bouwt hij zijn status als clubspeler nog een paar jaartjes uit. ‘Ik heb een bijzonder gevoel bij ADO, een emotionele binding. Ik loop hier bijna de helft van mijn leven rond en heb het naar mijn zin.’
Het liefst keept Zwinkels zeker nog een jaar of vier. Omdat hij het nog verschrikkelijk leuk vindt en genoeg verloren tijd heeft om in te halen, maar vooral omdat hij het jongste lid van de keepers-familie iets tastbaars wil meegeven. ‘Het zou toch prachtig zijn als mijn zoontje zich later nog herinnert dat zijn vader op doel stond bij ADO.’
Reon Boeringa
INTERVIEW
Na jaren van blessureleed en zitvlees kweken keept Robert Zwinkels (34) alweer een tijdje de pannen van het dak bij ADO Den Haag. Het verhaal van een eigenzinnige doelman, wiens loopbaan wordt getekend door veerkracht en geduld.
Het regelen van een interview met Robert Zwinkels heeft wel wat voeten in aarde. De doelman van ADO Den Haag vindt het leuk dat VI hem in woord en beeld wil portretteren, maar houdt de touwtjes graag zelf in handen. Dus het liefst tijdens een interlandperiode, zodat het gesprek zijn vaste weekritme niet verstoort. En waar menig profvoetballer zijn moment zou pakken wanneer het na jaren van tegenslag eindelijk een keer meezit, legt Zwinkels het voorstel voor een fotoshoot op een bijzondere Haagse locatie naast zich neer. ‘Ach joh, al die poespas. Dat hoeft van mij niet, hoor.’ Dus worden de kiekjes geschoten in het stadion van ADO. De fotograaf vraagt of Zwinkels boos de lens in wil kijken. Dat is dan weer geen enkel probleem voor de keeper. ‘Want dat doe ik al van mezelf.’
Het biedt een mooi inkijkje in het karakter van Zwinkels, een man van rust en regelmaat. Een man die volgens mensen die met hem werken soms erg op zichzelf kan zijn, lastig te peilen ook. Maar op een volgend moment uit het niets ineens de grap van de dag kan maken. Hoewel hij stam-oudste is, wordt ook hij gerust nog in de maling genomen, zoals laatst door Lex Immers. Toen de middenvelder op het clubkanaal de vraag kreeg voorgelegd welke ADO-speler nou het populairst is bij de vrouwen, antwoordde hij bloedserieus dat dit toch echt Robert Zwinkels is. Voor de goede orde: als kersvers vader leidt de familieman uit Wateringen waarschijnlijk het minst spannende privéleven van de hele selectie.
Aanleiding voor het interview is Zwinkels’ opvallende revival in het doel van ADO en daaraan gekoppeld zijn bijzondere staat van dienst. Het seizoen 2017/18 is zijn dertiende op rij in de Hofstad. Het maakt hem met afstand de langstdienende speler van de Eredivisie, bovendien is Zwinkels een van de weinige one-club-men (zie kader).
Ik weet nog dat ik de tunnel uitliep, zo naar Midden-Noord toe. Een vuurdoopje was dat, zeg
Robert Zwinkels
Hij speelde zelfs nog voor ADO Den Haag in Het Zuiderpark. ‘Dat was een tijd, hoor’, blikt hij terug. ‘Ik heb mijn debuut gemaakt in 2005, uit tegen Heerenveen. Een seizoen daarna speelde ik mijn eerste thuiswedstrijd. Ik weet nog dat ik vooraf de tunnel uitliep, zo naar Midden-Noord toe. Dat was een flinke tribune toen, hè. Dat gaf echt een kick. Een vuurdoopje was dat, zeg.’
Zwinkels is de enige ADO-speler die dat tijdperk meemaakte. Het maakt hem een van de gezichten van de club, al vindt hij dat zelf wel meevallen. ‘Voor mij zijn Lex Immers en Tom Beugelsdijk de gezichten van ADO. Mensen kunnen zich met hen identificeren. Zij stralen ADO uit, hebben die bluf en dat onverzettelijke. Ik heb dat niet zo. Hoeft ook niet, hoor. Ik ben geen stadsmens, ik ben een Westlander. Dat is heel anders.’
One-club-men in de Eredivisie
Speler Leeftijd Club Bij club sinds debuut
Robert Zwinkels 34 ADO Den Haag 12 jaar, 4 maanden
Bram van Polen 32 PEC Zwolle 10 jaar, 4 maanden
Mark van der Maarel 28 FC Utrecht 8 jaar, 10 maanden
KASSEN
Als je uit het Westland komt, kom je uit de kassen. Zwinkels groeit op in Wateringen, als middelste in een gezin met drie kinderen en gaat al vroeg aan de slag in de tuinbouw. ‘Ik zat in de ficussen. Stekkies maken, of die plantjes helemaal omhoogringen zodat ze volgens een bepaalde vorm blijven groeien. In de vakanties werkte ik er in de ochtenden, van zeven tot twaalf waren die diensten. Dan had je als twaalfjarig ventje aan het einde van de week altijd een mooi zakcentje. Dan was je de koning.’
Wanneer de jonge Robert Zwinkels ochtend na ochtend met zijn handen in de modder zit, staat in de familie al veel in het teken van de Haagse profclub, dan nog FC Den Haag geheten. Zijn negen jaar oudere broer Xander belandt rond die tijd namelijk in de eerste selectie en keept er uiteindelijk een handvol wedstrijden. Daarmee treedt Xander in de voetsporen van zijn vader Gerard, die in het tweede elftal van de club het doel verdedigde. Dat ook de jongste zoon gaat keepen, geldt in huize Zwinkels dan als vanzelfsprekend. ‘En ik kon het gelukkig direct goed.’
Begin dit jaar wordt Robert Zwinkels zelf voor het eerst vader, Denver heet zijn zoontje. ‘Het zou mooi zijn als hij later ook gaat keepen.’
Ondanks de familieband is het geen liefde op het eerste gezicht tussen Robert Zwinkels en ADO Den Haag. Als B-junior maakt hij de overstap van het Wateringse VELO naar de Haagse club. Als plattelandskind kan de doelman maar moeilijk wennen aan de mores bij de stadsclub, bovendien staat het reizen hem tegen. ‘Ik zat op de havo in Naaldwijk, vanaf daar was het nog een flink eind fietsen naar ADO.’ Dus na een jaartje gaat Zwinkels op eigen initiatief terug naar VELO.
Het is een beslissing die hem tekent. Waar leeftijdgenootjes alles opgeven voor hun profambitie, vindt Zwinkels een goed en vertrouwd gevoel dan al minstens zo belangrijk. ‘Ik was gewoon niet zo bezig met het profvoetballer worden als anderen.’ Zwinkels heeft namelijk een heel andere droom: hij wil piloot worden, het liefst in een F16. ‘Dat vond ik zo gaaf toen. Mijn ouders waren er iets minder enthousiast over, die wilden liever dat ik gewoon burgerpiloot werd. Leek me ook leuk.’
AJAX
Van een inschrijving voor de pilotenschool komt het niet, want net als hij zijn havo-diploma op zak heeft, staat Ajax op de stoep. Zwinkels gaat in op de aanbieding om in de A-jeugd te keepen. Dat de Amsterdamse club aanbiedt hem voor elke training op te halen en weg te brengen is wel zo prettig, want het is een flinke omslag. ‘Qua cultuur en ook fysiek. Alles ging 25 keer sneller dan ik gewend was. Het was aanpoten.’
Hij speelt er samen met onder anderen Wesley Sneijder, Nigel de Jong en John Heitinga. Door de wol geverfde toptalenten die dan al een half leven hebben doorgebracht volgens de wetten van een topclub. Nee, dan Zwinkels. Beschermd opgevoed en laat in de groei gekomen, loopt hij bij Ajax fysiek en mentaal op zijn tenen. ‘Ik kon aardig keepen, maar het heeft lang geduurd voordat ik een bal bij een doeltrap goed weg kon krijgen. Ik was wel een beetje jaloers op jongens die dat wél konden. Ik miste kracht.’
In Amsterdam is het knallen, knallen en nog eens knallen. ‘Wat voor de normale Ajax-speler een gemiddelde training was, was voor mij hartstikke zwaar. Ze hebben het vaak over belastbaarheid en belasting van een speler. Dat was toen een beetje uit balans bij mij. Daardoor heb ik wat vervelende blessures opgelopen. Ik kon bij Ajax moeilijk een keer zeggen: Nee, vandaag ga ik niet trainen. Tegenwoordig wordt er wat meer gekeken naar individuele ontwikkeling en belastbaarheid, maar dat was toen gewoon niet zo.’
Toch kijkt Zwinkels met plezier terug op zijn tijd bij Ajax. Hij traint uiteindelijk regelmatig mee met het eerste elftal en speelt twee bekerduels in het tweede, maar een doorbraak zit er niet in. In 2005 verlaat hij de club en een maand daarna begint zijn tweede Haagse tijdperk, een periode die inmiddels bijna dertien jaar duurt en daarmee een bijzondere status heeft verkregen.
Robert Zwinkels verricht een van zijn vele reddingen in het thuisduel met Ajax (1-1). Rechts Frenkie de Jong en Justin Kluivert.
Robert Zwinkels verricht een van zijn vele reddingen in het thuisduel met Ajax (1-1). Rechts Frenkie de Jong en Justin Kluivert.
BLESSURES
Maar wie in de VI-archieven duikt, vindt over Robert Zwinkels bar weinig terug. In zijn hele carrière gaf hij slechts één interview. Nieuwsberichten over hem zijn er wel te vinden. Wat wedstrijdreacties en contractverlengingen, maar vooral heel veel slecht nieuws. In sommige seizoenen leek het wel alsof hij een basisplaats had in de wekelijkse VI-rubriek Blessures & Schorsingen.
Zijn rechterknie zat Zwinkels tijdens zijn loopbaan keer op keer in de weg. Inmiddels is hij aan alle denkbare onderdelen wel een keer geblesseerd geweest. Voorste kruisband, achterste kruisband, meniscus en tal van kleine klachten die uiteindelijk te herleiden vielen tot een groter probleem. Het is mede daardoor dat hij ondanks zijn lange dienstverband pas dit seizoen de barrière van honderd competitiewedstrijden slechtte.
De oorzaak voor al die klachten ligt volgens Zwinkels in De Snelkookpan, zoals zijn tijd tussen 2000 en 2005 bij Ajax omschrijft. Als late instromer mist hij de inhoud en weerbaarheid die zijn ploeggenoten door de jaren heen hebben opgebouwd, maar er worden van de keeper wel dezelfde prestaties verwacht. Met alle gevolgen van dien. ‘Het is de prijs die ik heb moeten betalen’, is een uitspraak die bij dit onderwerp meerdere keren aan bod komt. ‘Pas veel later in mijn carrière heb ik een goede fysieke balans gevonden.’
Maar vóór die tijd loopt Zwinkels keer op keer tegen de limieten van zijn lichaam aan, zoals medio 2009. Na een sterke tweede seizoenshelft bij ADO is hij in beeld bij AZ en Feyenoord. Kort daarna raakt hij zwaar geblesseerd tijdens een trainingskamp in Suriname. Drie jaar later gaat het wéér verkeerd. Ajax wil hem graag terug als reservedoelman, maar Zwinkels kiest voor een nieuw contract in Den Haag, waar hij net een basisplaats heeft veroverd. Na een paar wedstrijden gaat het op een training opnieuw helemaal mis.
‘Dat was de zwaarste tijd die ik heb gehad. Ik speelde weer, het ging goed. Toen een draaimomentje op een training, een knak en je weet direct dat het seizoen voorbij is. Dan flitst alles even door je hoofd. Ik was eind twintig en dacht dat ik nog jaren lekker kon keepen. Ineens schoot door mijn hoofd dat dit weleens het einde kon zijn. Met die gedachten heb ik toen wel een paar dagen of weken rondgelopen, dat het in je hoofd zit om te stoppen. Maar uiteindelijk kom je weer in je ritme en ga je toch gewoon door.’
De vervelendste blessures komen in die tijd telkens op de vervelendste momenten, wanneer hij een stap omhoog kan maken of zich echt kan vestigen als vaste keeper in Den Haag. Toch doet Zwinkels niet aan wat-als-denken. Mijmeren over wat had kunnen zijn is volgens hem onzinnig: ‘Net als een koe in zijn kont kijken.’
GEDULD
Het sleutelwoord van Robert Zwinkels’ carrière is geduld. Het geduld om keer op keer een lang revalidatietraject aan te gaan. Het geduld om vervolgens weer achteraan aan te sluiten in de rij met ADO-keepers. ‘Toen ik jonger was, keek ik nog ver vooruit, maar als je een paar keer flink geblesseerd bent geraakt, word je realistisch. Dan accepteer je dat je op een bepaald moment niet meer kunt dan fietsen bijvoorbeeld. Zo heb ik me er altijd doorheen geslagen. Als je weet dat je negen maanden moet revalideren en je kijkt alleen over die negen maanden heen, maak je jezelf gek. Je moet van de kleine overwinningen genieten. Anders lukt het niet.’
Als je revalideert, moet je van de kleine overwinningen genieten
Sinds 2013 is Zwinkels onafgebroken fit. Geconfronteerd met dat gegeven klopt hij het haast geschrokken af op de tafel. Maar het heeft heel lang geduurd voordat hij een nieuwe kans kreeg in het doel van ADO, tot begin dit jaar om precies te zijn. ‘Ik heb er wel een tijdje rekening mee gehouden dat mijn kans verkeken was. Ik ben ook een realistisch persoon. Na mijn herstel deed Martin Hansen het gewoon goed. Dan ben ik iemand die dat erkent, zich in zijn rol schikt en het team van daaruit probeert te helpen.’
Weer geduld dus. Een eigenschap die in de huidige voetballerij schaars is, maar bij Zwinkels ruimschoots aanwezig. Misschien zelfs overvloedig. ‘Ik ben niet zo van het met mijn vuist op tafel slaan. Achteraf zijn er misschien wel momenten geweest waarop ik dat had moeten doen, maar ik heb het op mijn manier gedaan en daar kan ik mee leven. Als iemand beter is, dan ik ga ik geen stennis lopen schoppen. Ik zal nooit een moeilijke jongen worden.’
Ik heb er een tijdje rekening mee gehouden dat mijn kans verkeken was
Begin dit jaar wordt zijn lange wachten dus beloond. Zwinkels krijgt zijn kans na een rode kaart voor Ernestas Setkus en staat zijn plek daarna niet meer af. Opvallend genoeg valt Zwinkels’ entree in de basis vrijwel precies samen met de geboorte van zijn zoontje Denver. ‘Hij werd op 10 februari geboren. Een dag daarna kreeg Setkus rood tegen Go Ahead Eagles. Een week later stond ik in de basis.’ Zwinkels geniet van het vaderschap. ‘Maar om nou te zeggen dat het een roze wolk is… Hij wil nog weleens wakker worden ’s nachts, het is best pittig al met al. Maar als vader onderga je het gewoon. En gelukkig is mijn vriendin Laura een geweldige moeder.’
Maar toch: tussen de gebroken nachten en poepluiers door keept Zwinkels misschien wel beter dan ooit. In het VI-klassement heeft geen enkele keeper na twaalf speelronden zo’n hoog gemiddelde als hij. Zich daarover verbazen doet de Westlander niet. ‘Dit is gewoon mijn niveau, misschien kan het zelfs nog wel iets beter.’ Hoe het dan kan dat hij hiervoor ruim twee jaar op de bank heeft gezeten, weet Zwinkels eigenlijk ook niet. Hij geniet gewoon van het nu. Eindelijk langdurig fit én basisspeler. Het heeft ruim twaalf jaar geduurd, maar dan heb je ook wat.
CLUBLIEFDE
Met zijn 34 jaar ligt zijn carrière grotendeels in de verleden tijd. Het sportieve hoogte- en dieptepunt van die loopbaan zijn met elkaar verweven. In 2006 degradeert ADO in zijn laatste jaar in Het Zuiderpark uit de Eredivisie, waardoor de club in haar fonkelnieuwe stadion voor een paar duizend man speelt tegen onder meer FC Emmen en FC Oss. ADO staat dat seizoen een paar keer op omvallen, de salarissen kunnen amper worden betaald en in de winter is de ploeg diep weggezakt in het rechterrijtje. Maar dan beginnen de Hagenaars te klimmen en bereiken zij de play-offs. ADO overleeft twee ronden en speelt in de finale uit 2-2 tegen RKC Waalwijk. Thuis maakt ADO het af met een 2-1 zege, een dag die Zwinkels nooit zal vergeten.
‘Ik kijk het filmpje nog weleens terug. Een paar dagen voor die finale was de vader van Aleksandar Rankovic overleden. Hij was na de begrafenis snel teruggevlogen uit Servië, zodat hij met ons tegen RKC kon spelen. Toen Yuri Cornelisse de tweede goal maakte uit een penalty, rende hij langs Midden-Noord, dat volledig uit zijn dak ging. Daarna liep hij langs de middenlijn naar Ranko en viel hij hem in zijn armen. Als ik dat bekijk, krijg ik nog steeds tranen in mijn ogen, dat vond ik zo’n mooi moment. Daar zit voor mij alles in.’
Ondanks de verhuizing naar een bedrijventerrein, de Chinese overname en alle sores die daarmee gepaard ging, staat voor Zwinkels als een paal boven water dat ADO gewoon ADO is gebleven. ‘Het zit ’m in de mensen. Onze fysio Edwin Coret die hier al dertien jaar rondloopt, Lex Schoenmaker die nog op kantoor zit, dokter Ed Beefink die er al sinds mensenheugenis is, onze materiaalman Rob Ravenstein die er elke keer weer staat en natuurlijk de fans. Zulke mensen geven ADO een gezicht.’
Dat hij dat zelf inmiddels ook doet, daar wil Zwinkels nog steeds niet helemaal aan. ‘Het is leuk, hoor, dat ik de langst dienende van de Eredivisie ben. Maar het is niet iets waar ik naar toe heb gewerkt. Het is iets wat bij me past, maar ook iets wat maar gewoon is ontstaan en nu een bijzonder verhaal wordt.’ Als het aan Zwinkels ligt, bouwt hij zijn status als clubspeler nog een paar jaartjes uit. ‘Ik heb een bijzonder gevoel bij ADO, een emotionele binding. Ik loop hier bijna de helft van mijn leven rond en heb het naar mijn zin.’
Het liefst keept Zwinkels zeker nog een jaar of vier. Omdat hij het nog verschrikkelijk leuk vindt en genoeg verloren tijd heeft om in te halen, maar vooral omdat hij het jongste lid van de keepers-familie iets tastbaars wil meegeven. ‘Het zou toch prachtig zijn als mijn zoontje zich later nog herinnert dat zijn vader op doel stond bij ADO.’
0
|
Vrijdag 24 november 2017 om 13:39 uur |
ikbenerook
Barend schreef:
Na 84 shouts gelezen te hebben is deze van Bleek wel de beste! Uiteraard ben ik heel gelukkig met de punten. Goal van Hooi was de kers op de taart!
Wel shit dat er al meteen in het begin weer tegen gescoord werd, uiteraard door Niemeijer voor wie hier meer dan eens gewaarschuwd was. Simpele overrompeling. Als er met teksten uit de shoutbox niks gedaan wordt, dan zijn we hier voor de kat z`n staart bezig.
Tegelijk een compliment voor het feit dat Kuwas zo goed als uit de wedstrijd gehouden werd.
Ook blij met die fraaie goal van Johnsen, werd tijd dat die ook eens wat liet zien. Benieuwd of hij zijn basisplaats terug heeft.
Voor we ons met de volgende tegenstander gaan bezighouden, ook al is het kort dag: eerst maar volop genieten van deze prachtige overwinning. De nederlaag van een half jaar geleden (0-4) rechtgezet!
Na 84 shouts gelezen te hebben is deze van Bleek wel de beste! Uiteraard ben ik heel gelukkig met de punten. Goal van Hooi was de kers op de taart!
Wel shit dat er al meteen in het begin weer tegen gescoord werd, uiteraard door Niemeijer voor wie hier meer dan eens gewaarschuwd was. Simpele overrompeling. Als er met teksten uit de shoutbox niks gedaan wordt, dan zijn we hier voor de kat z`n staart bezig.
Tegelijk een compliment voor het feit dat Kuwas zo goed als uit de wedstrijd gehouden werd.
Ook blij met die fraaie goal van Johnsen, werd tijd dat die ook eens wat liet zien. Benieuwd of hij zijn basisplaats terug heeft.
Voor we ons met de volgende tegenstander gaan bezighouden, ook al is het kort dag: eerst maar volop genieten van deze prachtige overwinning. De nederlaag van een half jaar geleden (0-4) rechtgezet!
"Als er met teksten uit de shoutbox niks gedaan wordt, dan zijn we hier voor de kat z`n staart bezig."
Ik denk dat je dit hele internetgedoe een beetje overschat. Er is echt niemand bij geen enkele BVO die alle internetsites af gaat om te kijken wat demense vinden van een ploeg waar binnenkort tegen aangetreden moet worden.
Bovendien, Vincent Bijlo kon ook zien dat Niemeijer een jongen is om op te letten, dus die informatie hoefden ze niet van hier te halen. ;-)
Ik denk dat je dit hele internetgedoe een beetje overschat. Er is echt niemand bij geen enkele BVO die alle internetsites af gaat om te kijken wat demense vinden van een ploeg waar binnenkort tegen aangetreden moet worden.
Bovendien, Vincent Bijlo kon ook zien dat Niemeijer een jongen is om op te letten, dus die informatie hoefden ze niet van hier te halen. ;-)
0
|
Zondag 19 november 2017 om 23:18 uur |
Kees
Barend schreef:
Na 84 shouts gelezen te hebben is deze van Bleek wel de beste! Uiteraard ben ik heel gelukkig met de punten. Goal van Hooi was de kers op de taart!
Wel shit dat er al meteen in het begin weer tegen gescoord werd, uiteraard door Niemeijer voor wie hier meer dan eens gewaarschuwd was. Simpele overrompeling. Als er met teksten uit de shoutbox niks gedaan wordt, dan zijn we hier voor de kat z`n staart bezig.
Tegelijk een compliment voor het feit dat Kuwas zo goed als uit de wedstrijd gehouden werd.
Ook blij met die fraaie goal van Johnsen, werd tijd dat die ook eens wat liet zien. Benieuwd of hij zijn basisplaats terug heeft.
Voor we ons met de volgende tegenstander gaan bezighouden, ook al is het kort dag: eerst maar volop genieten van deze prachtige overwinning. De nederlaag van een half jaar geleden (0-4) rechtgezet!
Na 84 shouts gelezen te hebben is deze van Bleek wel de beste! Uiteraard ben ik heel gelukkig met de punten. Goal van Hooi was de kers op de taart!
Wel shit dat er al meteen in het begin weer tegen gescoord werd, uiteraard door Niemeijer voor wie hier meer dan eens gewaarschuwd was. Simpele overrompeling. Als er met teksten uit de shoutbox niks gedaan wordt, dan zijn we hier voor de kat z`n staart bezig.
Tegelijk een compliment voor het feit dat Kuwas zo goed als uit de wedstrijd gehouden werd.
Ook blij met die fraaie goal van Johnsen, werd tijd dat die ook eens wat liet zien. Benieuwd of hij zijn basisplaats terug heeft.
Voor we ons met de volgende tegenstander gaan bezighouden, ook al is het kort dag: eerst maar volop genieten van deze prachtige overwinning. De nederlaag van een half jaar geleden (0-4) rechtgezet!
""Als er met teksten uit de shoutbox niks gedaan wordt, dan zijn we hier voor de kat z`n staart bezig."""
Bovenstaande is juist het allerbeste dat de technische staf kan doen.
ps Ik voorspel een heel roerige wintertransferperiode.
Veel aflopende contracten en er is, naar het schijnt, nog wat transfergeld te besteden. Ben heel benieuwd hoe Jeffrey van As de winter doorkomt. Hij heeft een vetlaagje dus wie weet verrast hij ons weer. Vooralsnog levert hij meer dan uitstekend werk op het transfervlak.
Bovenstaande is juist het allerbeste dat de technische staf kan doen.
ps Ik voorspel een heel roerige wintertransferperiode.
Veel aflopende contracten en er is, naar het schijnt, nog wat transfergeld te besteden. Ben heel benieuwd hoe Jeffrey van As de winter doorkomt. Hij heeft een vetlaagje dus wie weet verrast hij ons weer. Vooralsnog levert hij meer dan uitstekend werk op het transfervlak.
0
|
Zondag 19 november 2017 om 22:43 uur |
Nu online
yesyes en 276 gasten.
Zoek in shoutbox
Spelersklassement
Laatste wedstrijd
Volgende wedstrijd
Advertentie
Keuken Kampioen Divisie
1 | Volendam + | 21 | - | 43 |
2 | Excelsior | 21 | - | 42 |
3 | FC Dordrecht | 21 | - | 36 |
4 | Den Bosch + | 20 | - | 33 |
5 | Graafschap | 20 | - | 32 |
6 | SC Cambuur | 20 | - | 32 |
7 | FC Emmen | 20 | - | 32 |
8 | ADO Den Haag | 20 | - | 31 |
9 | Helmond Sp. | 20 | - | 31 |
10 | Roda JC | 20 | - | 30 |
11 | Telstar | 21 | - | 29 |
12 | FC Eindhoven | 21 | - | 26 |
13 | Jong AZ | 21 | - | 25 |
14 | TOP Oss | 21 | - | 25 |
15 | MVV Maastr. | 21 | - | 23 |
16 | Jong Ajax | 21 | - | 21 |
17 | Jong PSV | 21 | - | 21 |
18 | VVV-Venlo | 21 | - | 19 |
19 | Jong Utrecht | 20 | - | 13 |
20 | Vitesse | 21 | - | -8 |