Welkom in de shoutbox, gast
Petah
GreenYellowTheHague schreef:
Die nickname op GGH Petah-Dewa is dus gewoon een toevals treffer? Wie verzint nou zo een nickname
Die nickname op GGH Petah-Dewa is dus gewoon een toevals treffer? Wie verzint nou zo een nickname
Ik denk hij niet en ik weet zeker ik niet dus zeg t maar overigens zag ik gister berichten van die gast en hij gebruikte interpunctie
Dat kan ik onmogelijk wezen
Dat kan ik onmogelijk wezen
0
|
Dinsdag 19 april 2016 om 13:49 uur |
JB
Johannes schreef:
We denken in dezelfde richting.
Helaas is er bij onze club altijd wel een vijfde colonne actief. Denk even terug aan Pietje HTM, die op de werkvloer de anti-China negatieve luitjes achter zich wist. Als die liever lui dan moe mensen er nog steeds zijn, dan snap ik wel dat er vertraging optreedt met dat China businessplan. En dan snap ik ook dat Wang boos wordt. Ja zeggen, nee doen. Dat doet Wang op zijn beurt met de pingping: ja hoor, het geld komt er aan!
Zou je Wigt vervangen, wat ik niet hoop, dan verandert er vrij weinig als er net zo hard wordt tegengewerkt op de werkvloer.
We denken in dezelfde richting.
Helaas is er bij onze club altijd wel een vijfde colonne actief. Denk even terug aan Pietje HTM, die op de werkvloer de anti-China negatieve luitjes achter zich wist. Als die liever lui dan moe mensen er nog steeds zijn, dan snap ik wel dat er vertraging optreedt met dat China businessplan. En dan snap ik ook dat Wang boos wordt. Ja zeggen, nee doen. Dat doet Wang op zijn beurt met de pingping: ja hoor, het geld komt er aan!
Zou je Wigt vervangen, wat ik niet hoop, dan verandert er vrij weinig als er net zo hard wordt tegengewerkt op de werkvloer.
Die werkvloer is precies waar het probleem volgens mij zit.
Hoewel er mensen zijn die vol overtuiging blijven beweren dat Wigt in zijn persoonlijke hetze tegen Wang het grote lek is, ben ik toch eerder geneigd te denken dat er binnen de organisatie een aantal mensen op de schopstoel zitten omdat ze al jaren niet naar behoren presteren.
Maar die ook al jaren buiten schot zijn gebleven door de intrigant uit te hangen en anderen, al dan niet met hulp van buitenaf, het werken onmogelijk te maken.
En die nu, al weer, door "gevoelige informatie" te lekken zoals dat Hilton verhaal, proberen anderen te beschadigen en de aandacht van hen zelf af te leiden en zo het volgende management te overleven.
Wat dat betreft is ADO echt niet anders als heel veel andere bedrijven, waar dit soort dingen speelt.
De gemiddeld korte houdbaarheidsdatum van onze directies over de afgelopen tientallen jaren helpt dit soort mensen in hun strategie.
Iedere nieuwe directie kijkt eerst een poos de kat uit de boom, en tegen de tijd dat ze echt willen gaan saneren, zijn ze zelf weg.
Hoewel er mensen zijn die vol overtuiging blijven beweren dat Wigt in zijn persoonlijke hetze tegen Wang het grote lek is, ben ik toch eerder geneigd te denken dat er binnen de organisatie een aantal mensen op de schopstoel zitten omdat ze al jaren niet naar behoren presteren.
Maar die ook al jaren buiten schot zijn gebleven door de intrigant uit te hangen en anderen, al dan niet met hulp van buitenaf, het werken onmogelijk te maken.
En die nu, al weer, door "gevoelige informatie" te lekken zoals dat Hilton verhaal, proberen anderen te beschadigen en de aandacht van hen zelf af te leiden en zo het volgende management te overleven.
Wat dat betreft is ADO echt niet anders als heel veel andere bedrijven, waar dit soort dingen speelt.
De gemiddeld korte houdbaarheidsdatum van onze directies over de afgelopen tientallen jaren helpt dit soort mensen in hun strategie.
Iedere nieuwe directie kijkt eerst een poos de kat uit de boom, en tegen de tijd dat ze echt willen gaan saneren, zijn ze zelf weg.
0
|
Dinsdag 19 april 2016 om 11:21 uur |
Thehague070
ADODENHAAG schreef:
Het was een zomerpartijtje. Maar als je ze thuis ook zo uitspeelde, met meer winsten, had je nu nog in een spannende slotfase gezeten. Nu speel je nog vooral voor de tv gelden.
Het was een zomerpartijtje. Maar als je ze thuis ook zo uitspeelde, met meer winsten, had je nu nog in een spannende slotfase gezeten. Nu speel je nog vooral voor de tv gelden.
Er is altijd nog kans als pec en vitesse aankomende wedstrijd verliezen en wij winnen...zal zeker moeilijk zijn maar helemaal niet onmogelijk maar ja ado maakt het zichzelf altijd onmogelijk he...
0
|
Maandag 18 april 2016 om 01:29 uur |
gillah
Kees schreef:
Ik zeg ook al maanden dat het allemaal goed komt. Zijn alleen maar een paar kleine hobbeltjes te nemen.
Komend seizoen staat er een behoorlijke selectie op de mat die echt niet minder is dan dit jaar. Daarnaast een heel stevige organisatie.
Bron: ikzelluf.
Ik zeg ook al maanden dat het allemaal goed komt. Zijn alleen maar een paar kleine hobbeltjes te nemen.
Komend seizoen staat er een behoorlijke selectie op de mat die echt niet minder is dan dit jaar. Daarnaast een heel stevige organisatie.
Bron: ikzelluf.
Waar is dat vertrouwen op gebaseerd Kees? Ik vind het erg moeilijk om een strategie te onderscheiden bij het chinese kamp en het Nederlandse deel wordt het beleidsmatig werken onmogelijk gemaakt.
0
|
Vrijdag 15 april 2016 om 17:47 uur |
dewa
GreenYellowTheHague schreef:
Ik ben zeer zeker blij dat we niet degraderen, was ik echt bang voor dit jaar. Meningen verschillen zeer over het materiaal, ik was blij dat Schaken kwam, had hem de beste aankoop sinds jaren genoemd hier, maar dat is er op 1 a 2 wedstrijden niet uitgekomen. Middenveld met Bakker en Jansen ben ik niet eens met je, want zeer zeker Bakker speelt ver onder zijn kunnen dit seizoen, en Jansen? ja , hij heb er een paar gescoord en heeft wat werklust maar daar is ook alles me gezegd volgens mij. Timo doet het meer dan uitstekend op een voor hem redelijk onbekende plek in het veld. Kristensen in goede doen is veruit je beste middenvelder, top 5 waardig. Achterhoede heb je 1 kanjer ( Kanon ) Meijers doet he naar behoren en Tom , ja, dat is een sloper. Voorhoede is niet beter als bijvoorbeeld Buly-Verhoek-Kubik, het rendement van de laatste was immers beter en het salaris VEEL lager als wat er nu word uitgegeven. Positieve meevaller vind ik Duplan, die toch wel je beste speler is
Ik ben zeer zeker blij dat we niet degraderen, was ik echt bang voor dit jaar. Meningen verschillen zeer over het materiaal, ik was blij dat Schaken kwam, had hem de beste aankoop sinds jaren genoemd hier, maar dat is er op 1 a 2 wedstrijden niet uitgekomen. Middenveld met Bakker en Jansen ben ik niet eens met je, want zeer zeker Bakker speelt ver onder zijn kunnen dit seizoen, en Jansen? ja , hij heb er een paar gescoord en heeft wat werklust maar daar is ook alles me gezegd volgens mij. Timo doet het meer dan uitstekend op een voor hem redelijk onbekende plek in het veld. Kristensen in goede doen is veruit je beste middenvelder, top 5 waardig. Achterhoede heb je 1 kanjer ( Kanon ) Meijers doet he naar behoren en Tom , ja, dat is een sloper. Voorhoede is niet beter als bijvoorbeeld Buly-Verhoek-Kubik, het rendement van de laatste was immers beter en het salaris VEEL lager als wat er nu word uitgegeven. Positieve meevaller vind ik Duplan, die toch wel je beste speler is
Bakker speelt de laatste wedstrijden onder zijn niveau. Logisch die jongen krijgt net als ieder ander talent te maken met een terugslag. Een goede trainer had bakker een paar weken rust gegeven om weer lekker in vorm te raken en Kristensen opgesteld. Dat is wat ik bedoel met een falende Fraser. Beugelsdijk is een stuk slimmer geworden in Duitsland en samen met Kanon vindt ik het een ijzersterke verdediging. Kanon is ook zo een mooi voorbeeld. kanon was al 6 weken fit voor Fraser hem een kans wilde geven. Ook dat heeft punten gekost. Schaken hadden ze nooit moeten kopen maar hij is er nou eenmaal en als je die iedere wedstrijd een helft of hooguit een uur laat spelen dan heb je er nog iets aan. Hij is toch de man die Havenaar laat scoren. Jansen heb je nodig voor de balans. Je kan onmogelijk met 11 leuke voetballers spelen. Dat heb je aan Alberg gezien. In potentie misschien wel de beste maar omdat Fraser altijd met Kristensen en Alberg op 1 middenveld speelde heeft hij het talent van Alberg afgebrand. Je kan van 2 ras voetballers niet verwachten dat ze 90 minuten van voor naar achter rennen. Dat had met Derijck jansen en Alberg wel gekund. Alles bij elkaar een prima elftal om 8e mee te worden. conclusie in mijn ogen, Fraser heeft er een potje van gemaakt.
0
|
Dinsdag 12 april 2016 om 13:59 uur |
dewa
FC Den Haag! schreef:
Ik zeg niet dat ik je niet geloof, maar het lijkt een wat onwerkelijk scenario. Contract van Fraser is al met een jaar verlengd. Dat gaat Wang dan in ieder geval al geld kosten om af te kopen. Maar goed, zoals ik al zei: we zullen zien wat de toekomst ons brengt!
Ik zeg niet dat ik je niet geloof, maar het lijkt een wat onwerkelijk scenario. Contract van Fraser is al met een jaar verlengd. Dat gaat Wang dan in ieder geval al geld kosten om af te kopen. Maar goed, zoals ik al zei: we zullen zien wat de toekomst ons brengt!
Als ik het goed begrepen heb doet Wang hetzelfde als wat hij bij Fontein gedaan heeft. Hij maakt het Wigt eigenlijk onmogelijk om door te gaan. Hij plaatst iemand boven hem waardoor Wigt als een piepeltje weggezet wordt. Enige keus is biezen pakken. Fraser krijgt de mogelijkheid om zonder gezichtsverlies voor een andere club te kiezen. Doet hij dat niet dan wordt hij ontslagen. Metgod zijn contract loopt af en waar Jol een meester is in een technisch beleid neerzetten is Metgod een slap aftreksel van een niet sprekende plaspop. keuze snel gemaakt dus. Ook v/d Zwan gaat eruit en verder iedereen die niet in de pas wil lopen.
0
|
Maandag 11 april 2016 om 13:19 uur |
BLEISWIJK-1
Advertentie
Jordy
pajam
Artikel over Tom van Weert ; betaalbaar en transfervrij
Elk jaar weer knokken in een loopbaan vol obstakels
Nooit was Tom van Weert (25) onomstreden. Altijd moest hij zich extra bewijzen en terugknokken na tegenslagen. Het eeuwige twijfelgeval heeft bij Excelsior afgerekend met de scepsis en maakt zich op voor een nieuwe uitdaging.
‘En waar ben u dan precies van?’ De vraag in onvervalst Rotterdams houdt het midden tussen oprechte interesse en goedbedoelde argwaan. Of er toevallig ook koffie is, luidde de vraag aan Rina, beheerster van het spelershome van Excelsior. Ondanks het zonnetje is het buiten koud. De digitale klok annex thermometer geeft zeven graden aan, maar de snijdende noordoostenwind blaast daar rigoureus een paar graden van af. Een warm bakkie zou zeer welkom zijn. Het blijkt geen enkel probleem, mits we zelf even de rol van barman willen vervullen. ‘Natuurlijk joh, pak maar. Weet je hoe het apparaat werkt?’
Daags voordat Excelsior met 2-1 verliest bij FC Utrecht, regeert de rust op Woudestein. Soepel gaat het dit seizoen allerminst, maar van acute degradatiestress is geen sprake. Op de training van vanochtend is welgeteld één supporter afgekomen. De spelers werken nabij de Erasmus Universiteit ongestoord hun oefeningen af, zo nu en dan gluurt er een passerende student nieuwsgierig door het hek van het stadion naar binnen. De enige opwinding die er is, ontstaat wanneer we de machine per ongeluk de opdracht geven om twee kopjes koffie in één bekertje te gieten.
Tom van Weert lacht als hij hoort over de gastvrijheid van Rina. ‘Ja, mooi hè? Dat is Woudestein: altijd open huis.’ De aanvalsleider van Excelsior is een paar uur na de training aangeschoven in Pollevie, een hip restaurant op een steenworp afstand van zijn huis in Den Bosch. Hoewel hij inmiddels al bijna twee jaar in Rotterdam voetbalt, wonen Van Weert en zijn Deense vriendin Maria nog altijd in de stad waar hij als voetballer groot werd. De twee leerden elkaar vijf jaar geleden kennen op Mallorca, waar hij met FC Den Bosch het seizoen afsloot, en wonen inmiddels in een fraai appartement net buiten het Bossche centrum.
Amateurclub
Van Weert voelt zich op zijn plek bij Excelsior. ‘Het is er lekker gemoedelijk, kleinschalig. Het doet in veel dingen een beetje denken aan een amateurclub. Dat is ook de kracht van Excelsior en de reden waarom ik destijds voor die club heb gekozen. Als ik daar twee wedstrijden op rij wat minder zou spelen, zouden niet meteen alle kranten vol staan, bedacht ik me. Ik kan me rustig ontwikkelen, onder begeleiding van goede mensen. Want vergis je niet: alles is bij Excelsior uitstekend geregeld. De hele staf is sinds mijn komst elke dag met me bezig geweest. Zij hebben me helemaal wedstrijdfit gekregen. Dat heeft zijn vruchten afgeworpen, daar hoeven we niet moeilijk over te doen.’ Van Weert is de eeuwige twijfels voorbij.
‘Ik viel op door
het maken van doelpunten, maar verder blonk ik nergens in uit’
Tom van Weert
Twijfels die al vroeg ontstonden. Al sinds Van Weert op tienjarige leeftijd de stap maakte van zijn amateurclub RKVV Sint-Michielsgestel naar de profclub van een paar kilometer verderop, was er scepsis. Zelden had hij in de winterstop al de zekerheid dat hij ook een jaar later nog bij FC Den Bosch mocht spelen.‘Nee, zeker niet. Ik had toen al die ene grote kwaliteit: doelpunten maken. Daardoor viel ik altijd wel op. Maar verder blonk ik nergens in uit. Ik was nooit de grootste, nooit de sterkste, nooit de snelste, nooit de meest technische. Pas in de A-junioren ben ik doorgegroeid van een gemiddelde speler naar een van de beteren in de jeugdopleiding.’
Van Weert debuteerde in 2008 in het eerste elftal van de Bosschenaren, maar tot een definitieve doorbraak kwam het lange tijd niet. In 2010/11 werd Fons Groenendijk zijn huidige trainer bij Excelsior aangesteld in De Vliert, maar hij gebruikte de blonde spits vooral als invaller.Van Weert leerde wat het is te moeten knokken voor zijn plek, te vechten tegen de vooroordelen. ‘Als jij door iedereen altijd wordt bestempeld als het toptalent, dan kan het ook té makkelijk gaan. Dan gaat alles goed, tot er iets verkeerd gaat en je karakter moet tonen. Neem Danny Verbeek (nu NAC Breda, red.). Wij zaten in dezelfde lichting. Hij was van nature een veel betere voetballer. Ik moest stukken harder werken om hetzelfde te bereiken. Elk jaar weer knokken om het volgende team te halen, daarna om het eerste te halen, daarna om basisspeler te worden, daarna om een stap hogerop te maken. Als ik één ding heb geleerd, is dat niks vanzelf gaat.’
‘Als ik één ding heb geleerd,
is dat niks vanzelf gaat’
Het heeft Van Weert gevormd tot wat hij nu is: een pure winnaar die niks wil laten liggen. Die mentaliteit zat er al vroeg in bij de Brabander. ‘Met mijn jeugdteam bij de amateurs speelden we ooit een toernooitje waarop we het niet zo goed deden. Ik had als enige alles gespeeld, dus in de laatste wedstrijd die nergens meer om ging moest ik even tien minuutjes naar de kant. Maar dat deed ik gewoon niet, ik weigerde. Mijn trainer kwam het veld in, tilde me op en heeft me van het veld moeten dragen. Ik schreeuwen natuurlijk. Dat zegt veel over hoe graag ik toen al wilde winnen. En scoren.’
Zoals voor iedere spits zijn goals ook voor Van Weert zijn levenselixer. Dat bewees hij ook na de thuiswedstrijd tegen PSV, eind januari. Met een verbeten grimas zocht hij na het laatste fluitje de catacomben op. Niet zozeer vanwege de 1-3 nederlaag, die was wel ingecalculeerd. Van een incident in de laatste minuut baalde hij des te meer. Van Weert frommelde de bal in die slotfase samen met Jeffrey Bruma over de Eindhovense doellijn, maar scheidsrechter Bas Nijhuis zette de eretreffer op het wedstrijd-formulier als eigen doelpunt van de PSV-verdediger. ‘Ik hoor het net, ja. Doodziek’, vatte de goalgetter zijn gevoel na het duel samen. ‘Ik zal de scheids zo eens opzoeken.’ Even later liep hij de arbiter van dienst inderdaad tegen het lijf. Hij probeerde de treffer op zijn eigen naam te krijgen, maar kreeg nul op het rekest.
PSV’er Jorrit Hendrix heeft handen en voeten nodig tegen Tom van Weert, zien ook Davy Pröpper (links) en Héctor Moreno. PSV’er Jorrit Hendrix heeft handen en voeten nodig tegen Tom van Weert, zien ook Davy Pröpper (links) en Héctor Moreno.
Tegenslagen
Het tekent Van Weert, voor wie niets vanzelfsprekend is. Ieder hoogtepunt is er een, ieder doelpunt telt. Zeker in een carrière die zich laat kenmerken door hard werken. Daartoe wordt hij overigens niet alleen gedwongen vanwege de twijfels die hem achtervolgden. Ook op lichamelijk vlak kende hij tegenslagen. Zijn gezicht betrekt als zijn kruisbandblessure uit 2013 ter sprake komt. In 2011/12 beleefde FC Den Bosch zijn finest hour van de laatste jaren. In de finale van de play-offs om promotie verloor de club ternauwernood van Willem II, maar door de goede prestaties maakte vrijwel het complete elftal een stap hogerop. Van Weert bleef. Hij verlengde bewust zijn contract met een jaar. Nog één volledig seizoen uitblinken en dán die mooie stap maken: dat was het plan. Het liep anders: vlak voor het einde van de competitie scheurde hij zijn voorste kruisband. De revalidatie duurde uiteindelijk elf maanden. ‘Ik was echt geobsedeerd door die knie. Iedere ochtend ging ik meteen testen. Hoe voelt-ie? Kan ik al iets meer dan gisteren? Is er al meer vocht uit? Doet het meer of minder pijn als ik erop druk? Echt: maandenlang, iedere ochtend. Maar op het moment dat ik eindelijk het veld weer op mocht met de groep, voelde het niet goed. Het bleef wat instabiel. Ik moest weer geopereerd worden, al was dit maar een lichte ingreep. Dat was het allerzwaarste, die stappen terug. Ineens is je toekomst heel onzeker.’
‘Ik was maandenlang geobsedeerd door die knie. Hoe voelt-ie?’
Terwijl het seizoen vorderde, kreeg Van Weert het steeds benauwder. De geplande stap omhoog kwam zwaar op de tocht te staan. Hij kon dat seizoen nog slechts drie keer invallen. ‘Met grote dank aan fysio Marco van der Steen werd ik weer fit. Ik wist toen dat de clubs die een jaar eerder interesse toonden middenmoot en subtop Eredivisie niet meer zouden bellen. De top van de Jupiler League wel, die zagen het allemaal in me zitten. Maar ik bleef maar hopen op de Eredivisie, misschien een clubje dat net was gepromoveerd. Het zou moeilijk worden, dat wist ik. Maar ik wist ook: Ik ga ervoor. Ik zal wat tijd nodig hebben om me aan te passen, maar als mijn kans komt, dan pak ik ’m.’
Die kans kwam er. Excelsior-trainer Marinus Dijkhuizen durfde het aan met Van Weert, zoals de Kralingers het sowieso moeten hebben van jongens met een krasje. Gokjes, kleine risico’s. Van Weert deed wat hij al jaren deed. Vechten, hard werken en zich aanpassen aan een niveau hoger. De teller van Van Weert staat dit seizoen op negen doelpunten, eenderde van de totale Excelsior-productie. Geen gek aantal, de dertien competitiegoals van vorig seizoen komen in zicht. En dat vindt Van Weert prima. ‘Ik doe het goed als ik rond de twaalf uitkom. Ik zag pas dat ik nu al derde sta op de lijst van topscorers aller tijden van Excelsior in de Eredvisie. Dat zegt genoeg, het komt niet vaak voor dat iemand van deze club het op dit niveau zo goed doet.’
In duel met Vitesse-aanvoerder Arnold Kruiswijk.
In duel met Vitesse-aanvoerder Arnold Kruiswijk.
Goud
Van Weert maakt stappen die een paar jaar geleden voor onmogelijk werden gehouden. Als Excelsior zich handhaaft, is dat voor een groot deel de verdienste van de topschutter. ‘Ik zie ook wel dat de club relatief afhankelijk is van mijn doelpunten. Ik kan wel zeggen dat dat niet zo is en heel bescheiden doen, maar ik voel me belangrijk en voeg iets toe aan het team. Mezelf verbazen? Nee, niet meer. Vorig seizoen nog wel, tegen Feyenoord. Tot de winterstop had ik vijf keer gescoord, na de winterstop scoorde ik ineens twee keer in De Kuip. Er kwam aandacht, werd Speler van de Week. Toen dacht ik wel even: shit zeg, ik kan het écht.’
Van Weert is goud waard voor zijn ploeg, maar niet lang meer. Zijn contract loopt komende zomer af. ‘Na twee jaar Excelsior ben ik toe aan een nieuwe uitdaging. Ze hopen me nog steeds langer te binden, maar dat is niet mijn intentie. Ik wacht af wat er komt. Drie jaar geleden had ik gezegd dat de Nederlandse subtop absoluut mijn volgende stap moest zijn. Maar ik word 26, een mooi moment om me wat breder te oriënteren. Engeland? Nou, ik ben in de winterstop een wedstrijdje in het Championship (tweede niveau, red.) gaan kijken. Een spits als Lars Veldwijk had het op dat niveau fysiek gezien al moeilijk. En hij is 1 meter 96, hè? Ik ben nog vijftien centimeter kleiner, dus dat lijkt me niet echt een competitie voor mij. Met al die lange ballen.’
Tevreden leunt Van Weert achterover. Een loopbaan vol obstakels krijgt in de zomer een prachtig vervolg, daar twijfelt hij niet aan. ‘Maar het heeft geen zin om te speculeren. De komende wedstrijden moet ik het elke keer laten zien. Clubs die interesse hebben, moet ik overtuigen. En clubs die me niet kennen, moeten gaan denken: zo, dat is een goeie. Weet je… Mijn carrière is misschien niet echt logisch of normaal verlopen, maar overal waar ik kom, groei ik geleidelijk mee met het niveau. Alles gaat met stapjes. Neem bijvoorbeeld de aandacht van de buitenwereld. Die was er niet van de ene op de andere dag. Eerst zeiden ze: "Hé, kijk eens: die Van Weert heeft er toch al vier gemaakt." Daarna was het zes, toen acht. Langzaam groeide het. Typerend voor mijn carrière.’
Elk jaar weer knokken in een loopbaan vol obstakels
Nooit was Tom van Weert (25) onomstreden. Altijd moest hij zich extra bewijzen en terugknokken na tegenslagen. Het eeuwige twijfelgeval heeft bij Excelsior afgerekend met de scepsis en maakt zich op voor een nieuwe uitdaging.
‘En waar ben u dan precies van?’ De vraag in onvervalst Rotterdams houdt het midden tussen oprechte interesse en goedbedoelde argwaan. Of er toevallig ook koffie is, luidde de vraag aan Rina, beheerster van het spelershome van Excelsior. Ondanks het zonnetje is het buiten koud. De digitale klok annex thermometer geeft zeven graden aan, maar de snijdende noordoostenwind blaast daar rigoureus een paar graden van af. Een warm bakkie zou zeer welkom zijn. Het blijkt geen enkel probleem, mits we zelf even de rol van barman willen vervullen. ‘Natuurlijk joh, pak maar. Weet je hoe het apparaat werkt?’
Daags voordat Excelsior met 2-1 verliest bij FC Utrecht, regeert de rust op Woudestein. Soepel gaat het dit seizoen allerminst, maar van acute degradatiestress is geen sprake. Op de training van vanochtend is welgeteld één supporter afgekomen. De spelers werken nabij de Erasmus Universiteit ongestoord hun oefeningen af, zo nu en dan gluurt er een passerende student nieuwsgierig door het hek van het stadion naar binnen. De enige opwinding die er is, ontstaat wanneer we de machine per ongeluk de opdracht geven om twee kopjes koffie in één bekertje te gieten.
Tom van Weert lacht als hij hoort over de gastvrijheid van Rina. ‘Ja, mooi hè? Dat is Woudestein: altijd open huis.’ De aanvalsleider van Excelsior is een paar uur na de training aangeschoven in Pollevie, een hip restaurant op een steenworp afstand van zijn huis in Den Bosch. Hoewel hij inmiddels al bijna twee jaar in Rotterdam voetbalt, wonen Van Weert en zijn Deense vriendin Maria nog altijd in de stad waar hij als voetballer groot werd. De twee leerden elkaar vijf jaar geleden kennen op Mallorca, waar hij met FC Den Bosch het seizoen afsloot, en wonen inmiddels in een fraai appartement net buiten het Bossche centrum.
Amateurclub
Van Weert voelt zich op zijn plek bij Excelsior. ‘Het is er lekker gemoedelijk, kleinschalig. Het doet in veel dingen een beetje denken aan een amateurclub. Dat is ook de kracht van Excelsior en de reden waarom ik destijds voor die club heb gekozen. Als ik daar twee wedstrijden op rij wat minder zou spelen, zouden niet meteen alle kranten vol staan, bedacht ik me. Ik kan me rustig ontwikkelen, onder begeleiding van goede mensen. Want vergis je niet: alles is bij Excelsior uitstekend geregeld. De hele staf is sinds mijn komst elke dag met me bezig geweest. Zij hebben me helemaal wedstrijdfit gekregen. Dat heeft zijn vruchten afgeworpen, daar hoeven we niet moeilijk over te doen.’ Van Weert is de eeuwige twijfels voorbij.
‘Ik viel op door
het maken van doelpunten, maar verder blonk ik nergens in uit’
Tom van Weert
Twijfels die al vroeg ontstonden. Al sinds Van Weert op tienjarige leeftijd de stap maakte van zijn amateurclub RKVV Sint-Michielsgestel naar de profclub van een paar kilometer verderop, was er scepsis. Zelden had hij in de winterstop al de zekerheid dat hij ook een jaar later nog bij FC Den Bosch mocht spelen.‘Nee, zeker niet. Ik had toen al die ene grote kwaliteit: doelpunten maken. Daardoor viel ik altijd wel op. Maar verder blonk ik nergens in uit. Ik was nooit de grootste, nooit de sterkste, nooit de snelste, nooit de meest technische. Pas in de A-junioren ben ik doorgegroeid van een gemiddelde speler naar een van de beteren in de jeugdopleiding.’
Van Weert debuteerde in 2008 in het eerste elftal van de Bosschenaren, maar tot een definitieve doorbraak kwam het lange tijd niet. In 2010/11 werd Fons Groenendijk zijn huidige trainer bij Excelsior aangesteld in De Vliert, maar hij gebruikte de blonde spits vooral als invaller.Van Weert leerde wat het is te moeten knokken voor zijn plek, te vechten tegen de vooroordelen. ‘Als jij door iedereen altijd wordt bestempeld als het toptalent, dan kan het ook té makkelijk gaan. Dan gaat alles goed, tot er iets verkeerd gaat en je karakter moet tonen. Neem Danny Verbeek (nu NAC Breda, red.). Wij zaten in dezelfde lichting. Hij was van nature een veel betere voetballer. Ik moest stukken harder werken om hetzelfde te bereiken. Elk jaar weer knokken om het volgende team te halen, daarna om het eerste te halen, daarna om basisspeler te worden, daarna om een stap hogerop te maken. Als ik één ding heb geleerd, is dat niks vanzelf gaat.’
‘Als ik één ding heb geleerd,
is dat niks vanzelf gaat’
Het heeft Van Weert gevormd tot wat hij nu is: een pure winnaar die niks wil laten liggen. Die mentaliteit zat er al vroeg in bij de Brabander. ‘Met mijn jeugdteam bij de amateurs speelden we ooit een toernooitje waarop we het niet zo goed deden. Ik had als enige alles gespeeld, dus in de laatste wedstrijd die nergens meer om ging moest ik even tien minuutjes naar de kant. Maar dat deed ik gewoon niet, ik weigerde. Mijn trainer kwam het veld in, tilde me op en heeft me van het veld moeten dragen. Ik schreeuwen natuurlijk. Dat zegt veel over hoe graag ik toen al wilde winnen. En scoren.’
Zoals voor iedere spits zijn goals ook voor Van Weert zijn levenselixer. Dat bewees hij ook na de thuiswedstrijd tegen PSV, eind januari. Met een verbeten grimas zocht hij na het laatste fluitje de catacomben op. Niet zozeer vanwege de 1-3 nederlaag, die was wel ingecalculeerd. Van een incident in de laatste minuut baalde hij des te meer. Van Weert frommelde de bal in die slotfase samen met Jeffrey Bruma over de Eindhovense doellijn, maar scheidsrechter Bas Nijhuis zette de eretreffer op het wedstrijd-formulier als eigen doelpunt van de PSV-verdediger. ‘Ik hoor het net, ja. Doodziek’, vatte de goalgetter zijn gevoel na het duel samen. ‘Ik zal de scheids zo eens opzoeken.’ Even later liep hij de arbiter van dienst inderdaad tegen het lijf. Hij probeerde de treffer op zijn eigen naam te krijgen, maar kreeg nul op het rekest.
PSV’er Jorrit Hendrix heeft handen en voeten nodig tegen Tom van Weert, zien ook Davy Pröpper (links) en Héctor Moreno. PSV’er Jorrit Hendrix heeft handen en voeten nodig tegen Tom van Weert, zien ook Davy Pröpper (links) en Héctor Moreno.
Tegenslagen
Het tekent Van Weert, voor wie niets vanzelfsprekend is. Ieder hoogtepunt is er een, ieder doelpunt telt. Zeker in een carrière die zich laat kenmerken door hard werken. Daartoe wordt hij overigens niet alleen gedwongen vanwege de twijfels die hem achtervolgden. Ook op lichamelijk vlak kende hij tegenslagen. Zijn gezicht betrekt als zijn kruisbandblessure uit 2013 ter sprake komt. In 2011/12 beleefde FC Den Bosch zijn finest hour van de laatste jaren. In de finale van de play-offs om promotie verloor de club ternauwernood van Willem II, maar door de goede prestaties maakte vrijwel het complete elftal een stap hogerop. Van Weert bleef. Hij verlengde bewust zijn contract met een jaar. Nog één volledig seizoen uitblinken en dán die mooie stap maken: dat was het plan. Het liep anders: vlak voor het einde van de competitie scheurde hij zijn voorste kruisband. De revalidatie duurde uiteindelijk elf maanden. ‘Ik was echt geobsedeerd door die knie. Iedere ochtend ging ik meteen testen. Hoe voelt-ie? Kan ik al iets meer dan gisteren? Is er al meer vocht uit? Doet het meer of minder pijn als ik erop druk? Echt: maandenlang, iedere ochtend. Maar op het moment dat ik eindelijk het veld weer op mocht met de groep, voelde het niet goed. Het bleef wat instabiel. Ik moest weer geopereerd worden, al was dit maar een lichte ingreep. Dat was het allerzwaarste, die stappen terug. Ineens is je toekomst heel onzeker.’
‘Ik was maandenlang geobsedeerd door die knie. Hoe voelt-ie?’
Terwijl het seizoen vorderde, kreeg Van Weert het steeds benauwder. De geplande stap omhoog kwam zwaar op de tocht te staan. Hij kon dat seizoen nog slechts drie keer invallen. ‘Met grote dank aan fysio Marco van der Steen werd ik weer fit. Ik wist toen dat de clubs die een jaar eerder interesse toonden middenmoot en subtop Eredivisie niet meer zouden bellen. De top van de Jupiler League wel, die zagen het allemaal in me zitten. Maar ik bleef maar hopen op de Eredivisie, misschien een clubje dat net was gepromoveerd. Het zou moeilijk worden, dat wist ik. Maar ik wist ook: Ik ga ervoor. Ik zal wat tijd nodig hebben om me aan te passen, maar als mijn kans komt, dan pak ik ’m.’
Die kans kwam er. Excelsior-trainer Marinus Dijkhuizen durfde het aan met Van Weert, zoals de Kralingers het sowieso moeten hebben van jongens met een krasje. Gokjes, kleine risico’s. Van Weert deed wat hij al jaren deed. Vechten, hard werken en zich aanpassen aan een niveau hoger. De teller van Van Weert staat dit seizoen op negen doelpunten, eenderde van de totale Excelsior-productie. Geen gek aantal, de dertien competitiegoals van vorig seizoen komen in zicht. En dat vindt Van Weert prima. ‘Ik doe het goed als ik rond de twaalf uitkom. Ik zag pas dat ik nu al derde sta op de lijst van topscorers aller tijden van Excelsior in de Eredvisie. Dat zegt genoeg, het komt niet vaak voor dat iemand van deze club het op dit niveau zo goed doet.’
In duel met Vitesse-aanvoerder Arnold Kruiswijk.
In duel met Vitesse-aanvoerder Arnold Kruiswijk.
Goud
Van Weert maakt stappen die een paar jaar geleden voor onmogelijk werden gehouden. Als Excelsior zich handhaaft, is dat voor een groot deel de verdienste van de topschutter. ‘Ik zie ook wel dat de club relatief afhankelijk is van mijn doelpunten. Ik kan wel zeggen dat dat niet zo is en heel bescheiden doen, maar ik voel me belangrijk en voeg iets toe aan het team. Mezelf verbazen? Nee, niet meer. Vorig seizoen nog wel, tegen Feyenoord. Tot de winterstop had ik vijf keer gescoord, na de winterstop scoorde ik ineens twee keer in De Kuip. Er kwam aandacht, werd Speler van de Week. Toen dacht ik wel even: shit zeg, ik kan het écht.’
Van Weert is goud waard voor zijn ploeg, maar niet lang meer. Zijn contract loopt komende zomer af. ‘Na twee jaar Excelsior ben ik toe aan een nieuwe uitdaging. Ze hopen me nog steeds langer te binden, maar dat is niet mijn intentie. Ik wacht af wat er komt. Drie jaar geleden had ik gezegd dat de Nederlandse subtop absoluut mijn volgende stap moest zijn. Maar ik word 26, een mooi moment om me wat breder te oriënteren. Engeland? Nou, ik ben in de winterstop een wedstrijdje in het Championship (tweede niveau, red.) gaan kijken. Een spits als Lars Veldwijk had het op dat niveau fysiek gezien al moeilijk. En hij is 1 meter 96, hè? Ik ben nog vijftien centimeter kleiner, dus dat lijkt me niet echt een competitie voor mij. Met al die lange ballen.’
Tevreden leunt Van Weert achterover. Een loopbaan vol obstakels krijgt in de zomer een prachtig vervolg, daar twijfelt hij niet aan. ‘Maar het heeft geen zin om te speculeren. De komende wedstrijden moet ik het elke keer laten zien. Clubs die interesse hebben, moet ik overtuigen. En clubs die me niet kennen, moeten gaan denken: zo, dat is een goeie. Weet je… Mijn carrière is misschien niet echt logisch of normaal verlopen, maar overal waar ik kom, groei ik geleidelijk mee met het niveau. Alles gaat met stapjes. Neem bijvoorbeeld de aandacht van de buitenwereld. Die was er niet van de ene op de andere dag. Eerst zeiden ze: "Hé, kijk eens: die Van Weert heeft er toch al vier gemaakt." Daarna was het zes, toen acht. Langzaam groeide het. Typerend voor mijn carrière.’
0
|
Dinsdag 29 maart 2016 om 08:01 uur |
H@@GenEES
Dannyy schreef:
Dit kan beter binnenskamers blijven. Wat heeft het voor nut om dit uit te lekken.
Dit kan beter binnenskamers blijven. Wat heeft het voor nut om dit uit te lekken.
En hoe denk je dan dat dit binnenskamers blijft als meerdere bedrijven zijn benaderd, dat is in deze tijd onmogelijk.
Ik zie iedereen hier het weer over het heilige beleidsplan hebben, mag ik er op wijzen dat Fonteijn ook een beleidsplan had met een prijskaartje van 4 ton per jaar salaris (wat een normaal salaris is voor zo`n functie) en Wang met een belachelijke eisen kwam om maar niet te hoeven betalen, just saying.
Ik zie iedereen hier het weer over het heilige beleidsplan hebben, mag ik er op wijzen dat Fonteijn ook een beleidsplan had met een prijskaartje van 4 ton per jaar salaris (wat een normaal salaris is voor zo`n functie) en Wang met een belachelijke eisen kwam om maar niet te hoeven betalen, just saying.
0
|
Zaterdag 26 maart 2016 om 12:16 uur |
Nu online
SSimons, Rikkie1 en 188 gasten.
Zoek in shoutbox
Spelersklassement
Laatste wedstrijd
Volgende wedstrijd
Advertentie
Keuken Kampioen Divisie
1 | Volendam + | 22 | - | 46 |
2 | Excelsior | 22 | - | 42 |
3 | SC Cambuur | 22 | - | 38 |
4 | FC Dordrecht | 22 | - | 37 |
5 | ADO Den Haag | 21 | - | 34 |
6 | Graafschap | 21 | - | 33 |
7 | Den Bosch + | 21 | - | 33 |
8 | Roda JC | 22 | - | 33 |
9 | FC Emmen | 21 | - | 32 |
10 | Helmond Sp. | 21 | - | 31 |
11 | Telstar | 22 | - | 29 |
12 | FC Eindhoven | 22 | - | 29 |
13 | MVV Maastr. | 22 | - | 26 |
14 | Jong AZ | 22 | - | 26 |
15 | TOP Oss | 22 | - | 25 |
16 | Jong Ajax | 22 | - | 24 |
17 | VVV-Venlo | 22 | - | 22 |
18 | Jong PSV | 22 | - | 21 |
19 | Jong Utrecht | 21 | - | 14 |
20 | Vitesse | 22 | - | -8 |